Nardis - Journey of an artist

Yollar - Vaiqf Mustafazadeh with Sevil Vocal Ensemble

برای دانلود آلبوم کامل به ادامه مطلب مراجعه کنید

از روزگارِ امروز بنویسم، همین امروزِ امروز مورخ سیزدهم مرداد سال یک هزار و چهار صد و پنج؛ مسیر ها خلوت بود، شهر خالی از سکنه. در سوگ نشسته بودند یا که صفاسیتی خدا می داند. برای رفتن سر کلاس بیش از اندازه خنثی بودم. شاید واقع گرا تر شدم یا که شک کردم ذوق ندارم دیگه. اثرات پا به سن گذاشتن یا که افسردگی؟ برای استاد که هانون می نواختم احساس خوبی داشتم. وقتی هم که "روندو ر ماژور" موتسارت یا چرنی را با تپق می نواختم هراسان نبودم. "آمدن و آموختن" را به "بهترین و بی نقص بودن و تلاش برای برتری" ترجیح دادم.

فردا چهاردهم است.

۱۴ عدد مورد علاقه هم. همینطور دو

-دو؟

-دو ، رِ  میییییییی...:"))

پس از آنکه نازی ها چکسلواکی را اشغال کردند یکی از نخستین اعلامیه ها و بیانیه های آنان مربوط به مسائل فرهنگی مبنی بر قدغن ساختن اجرای پوئم سمفونیک های اسمتانا بود. زیرا در قطعات مزبور عشق و علاقه عمیق و ریشه دار اهالی چکسلواکی به مناظر و چشم انداز ها و افسانه های کهن زادگاهشان نمودار شده است.

در مقدمه ای که اسمتانا به قطعه «مولداوا» نگاشته است صحنه ها و مناظری را که این رودخانه عظیم و با صلابت طی عبور از سرزمین مادری وی به وجود می آورد مجسم ساخته است. وی به ما میگوید: «مولداوا از دو شاخه تشکیل شده است که یکی آرام و سرد و دیگری گرم و پرهیجان می باشد. این دو شاخه در نقطه ای از جنگل های بوهم به یکدیگر می پیوندند، تشکیل رودی سر مست و عظیم را می دهند. مولداوا در مسیر خود از میان جنگل ها و بیشه زار هایی می گذرد که در آنها شیپور شکارچیان طنین می اندازد، کشتزار ها و روستاها و بستانهایی را سیراب می کند که روی آنها دهقانان و بزرگان در یک جشن عروسی به پایکوبی و آواز خوانی پرشور و نشاطی سرگرم می باشند  آنگاه نقاطی می رسد که رودخانه در سراشیبها به سرعت پیش می رود. تند آب هایی می سازد و در همان حال چون شیر زنجیر گسیخته ای می غرد، جاهایی که پریان هنگام شب در ذرات کف آلود رودخانه به بازی مشغول می شوند و سر انجام به شهر عظیم و با شکوه پراگ می رسد در آنجا بسترش عریضتر و سیرش با وقار تر می شود و به سوی دریا پیش می رود.»

مولداوا یکی از پوئم سمفونیک های ششگانه است که مجموع آنها به نام «سرزمین مادری من» به وجود آمده است و آخرین قطعه ی این مجموعه در تشریح و توصیف کوهستانی است که بنابر افسانه های کهن چک، پهلوانان و قهرمانان آن ملت بر فراز آن به خواب رفته اند و مترصد هستند تا هنگامی که میهنشان در بحرانی ترین لحظات خطر گرفتار است از آنجا فرود آیند و به نجاتش بشتابند. در این قطعه اسمتانا چون پیغامبری، هموطنانش را پیوسته به امید استقلال و نجات از سلطه بیگانگان نوید می دهد

.

آدم گاهی احساس نزدیکی می کنه، صمیمیت. کلامی که بر دل می نشیند. همه شعر ها خواندنی هستند، همانطور همه موسیقی ها شنیدنی؛ فقط گاهی ، در درست ترین زمان مواجه می شویم  و تحت تاثیر قرار می گیریم

پشت دریا ها شهری است 

که در آن پنجره ها رو به تجلی باز است 

بام ها جای کبوترهایی است که به فواره هوش بشری می نگرند 

دست هر کودک ده ساله شهر شاخه معرفتی است

 مردم شهر به یک چینه چنان می نگرند 

 که به یک شعله به یک خواب لطیف 

خاک موسیقی احساس ترا می شنود 

و صدای پر مرغان اساطیر می اید در باد 

پشت دریاها شهری است 

که در آن وسعت خورشید به اندازه چشمان سحرخیزان است 

 شاعران وارث آب و خرد و روشنی اند 

پشت دریا ها شهری است 

بعضی روز ها آدم روی دورِ بدشناسی میوفته. میگفتن روزی برای تو و روزی بر علیه تو، و یک سری روز ها انقدر بر علیه آدم هستش که فقط بی حس میشه. روز های خوب تو راه هستند و این جمله امید بخش این روز هاست. برای من... حتی شاید برای خیلی ها. نه اینکه افسرده و سر خورده باشم نه، اتفاقات خوب هم افتاد ولی بد شانسی ها ... یک طور دیگه ای در ذهن آدم تداعی میشه. همین احساسِ عجیب و بی حس که هم خوبی هم نه، سر شدی از اتفاقاتی که افتاده، باعث میشه تا یک قدم برای بهتر شدن برداری؛ مثلا ! این هفته هفته پر پیچ و خمی بود. امروز جمعه است و کمی مدیتیشن میتونم کنم، ورزش بیشتر، هواخوری ، تمرین و گوش دادن به موسیقی. شاید یک کنسرتو از ویوالدی خوب باشه؟

آلبوم In Tune 1971 اثر اسکار پترسون ، پیانیست اسطوره جز و بلوز.

دانلود کل آلبوم در ادامه مطلب

۵ / ۵ / ۱۴۰۵

۱۱:۵۵p.m